Λίγες μέρες πριν ξεκινήσουν τα σχολεία...Προβλέπεται μια πολύ δύσκολη χρονιά χωρίς βιβλία και με δραστική μείωση του μισθού μας! Αισθάνομαι ότι βρίσκομαι σε κάποια τριτοκοσμική χώρα (ή μήπως βρίσκομαι και δεν το έχω καταλάβει.....?)
Παρ'όλα αυτά είμα αποφασισμένη να συνεχίσω το "Differentiation Project"  που ξεκίνησα να δουλεύω αυτό το καλοκαίρι. Για μένα προσωπικά η πρόκληση είναι μεγάλη. Πώς θα καταφέρω να διδάξω την αγγλική γλώσσα - όχι με το συνηθισμένο βαρετό ασκησο-κεντρικό τρόπο αλλά δημιουργικά, επικοινωνιακά, ατομο-κεντρικά και ουσιαστικά, ώστε ο κάθε μαθητής να ανακαλύψει ή να αναπτύξει ΚΑΙ πτυχές του εαυτού του και των ικανοτήτων του που ίσως βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση με μέσο πειραματισμού την αγγλική γλώσσα.
Συνειδητοποιώ βέβαια ότι όλα αυτά είναι αρκετά γενικά και αφηρημένα. Σαν ευχολόγιο ακούγονται ενός ρομαντικού εκπαιδευτικού που θέλει να φέρει αλλαγή, αλλά δεν ξέρει πώς. Με ποιόν τρόπο υλοποιούνται τέτοιοι μεγαλόπνοοι στόχοι μέσα σε τάξεις με 25 και πάνω τόσο διαφορετικούς μεταξύ τους μαθητές, με τόσο διαφορετικές ανάγκες, όνειρα, στόχους, συμπεριφορά...Πώς?
Αυτό το ερώτημα με βασανίζει χρόνια τώρα!! ΘΕΛΩ ΠΟΛΥ αλλά ΠΩΣ το κάνω?
Όσο για θεωρίες, έχω διαβάσει πολλές. Αρκετοί κανόνες και οδηγίες συνωστίζονται μέσα στο κεφάλι μου κάθε φορά που πάω να διδάξω. Θεωρητικά ξέρω πολύ καλά . Στην πράξη υστερώ.
Φέτος  όμως θα προσπαθήσω να το κάνω πολύ πιο σοβαρά και συστηματικά, πολύ πιο συνειδητά. Και αυτό κάνει τη διαφορά.